You are here:      Αρχική Ιστορία Βυζαντινή Περίοδος
Βυζαντινή Περίοδος

Το Όρος των Κελλίων

Σ.Μαμαλούκος-Σ.Σδρόλια.

Εισαγωγή

Οι δημοσιεύσεις των τελευταίων ετών έχουν πλέον αποδείξει ότι το «Όρος των Κελλίων» που αναφέρουν οι βυζαντινές πηγές στη Θεσσαλία ήταν ο Ανατολικός Κίσσαβος. Στην περιοχή αυτή είχε δημιουργηθεί μια αξιόλογη μοναστική κοινότητα, η οποία ήκμασε από τον 10ο ως τον 12ο αιώνα και άρχισε να παρακμάζει στις αρχές του 14ου αιώνα.



Oros_Kelion
Oros_Kelionnn


Η σπουδαιότερη ιστορική αναφορά για το «Όρος των Κελλίων» βρίσκεται στο βίο του ιδρυτή της μονής της Πάτμου Οσίου Χριστοδούλου (Υποτύπωσις Οσίου Χριστοδούλου, 1091) και αναφέρεται στην προσπάθεια του Αλεξίου Κομνηνού για την κοινοβιακή οργάνωση του μοναχισμού της περιοχής μέσω του Οσίου. Το ότι η απόπειρα απέτυχε, καθώς οι όροι του Οσίου Χριστοδούλου δεν έγιναν αποδεκτοί από τους Κελλιώτες, αποτελεί ένδειξη του πλήθους και της ισχύος των μοναχών την εποχή αυτή.

Στην επόμενη περίοδο υπάρχουν ελάχιστες αναφορές για τα Κελλία και φαίνεται ότι οι αναστατώσεις του 14ου αιώνα οδήγησαν στη ερήμωσή τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη γνωστή οθωμανική απογραφή του 1569/70 αναφέρονται 4 μοναστήρια στην περιοχή του Ανατολικού Κισσάβου, από τα οποία μόνον για ένα, τη μονή Αγίου Δημητρίου στο Στόμιο, που ήταν το ισχυρότερο από αυτά, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για το βυζαντινό παρελθόν του.

Συνοπτική μορφή του άρθρου δημοσιεύθηκε στο Αρχαιολογικό Έργο Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος 2, 2006, Πρακτικά Επιστημονικής Συνάντησης, Βόλος 2009, 585-601


Σ.Μαμαλούκος-Σ.Σδρόλια.